Le versioni di greco di Demostene e le traduzioni in italiano

Νυν δε τουναντιον κυριοι μεν οι πολιτευομενοι των αγαθων, και δια τουτων απαντα πραττεται, υμεις δ' ο δημος, εκνενευρισμενοι και περιηρημεενοι χρηματα, συμμαχους, εν υπηρετου και προσθηκης μερει γεγενησθε, αγαπωντες εαν μεταδιδωσι θεωρικων υμιν η Βοηδρομια πεμψωσιν ουτοι, και το παντων ανδρειοτατον, των υμετερων αυτων χαριν προσοφειλετε. Οι δ' εν αυτη τη πολει καθειρξαντες υμας επαγους' επι ταυτα και τιθασευουσι χειροηθεις αυτοις ποιουντες. Εστι δ' ουδεποτ', οιμαι, μεγα και νεανικον φρονημα λαβειν μικρα και φαυλα πραττοντασ· οποι αττα γαρ αν ταπιτηδευματα των ανθρωπων η, τοιουτον αναγκη και...

Ψηφιουμαι κατα τους νομους και τα ψηφισματα του δημου του Αθηναιων και της βουλης των πεντακοσιων. Εναντιωσομαι και τυραννιδι και ολιγαρχια· εαν τις εισφερη νομον παρα τον δημον τον Αθηναιων η επιψηφιζη, ου πεισομαι· Εναντιωσομαι τω αναδασμω της γης και των οικιων· ουδε τους φευγοντας καταξω, ουδε τους μενοντας εκβαλω, ει τουτο παρα τους νομους του δημου του Αθηναιων εστιν. Ου προσνεμω δις την αυτην αρχην τω αυτω ανορι, ουδε δωρα δεξομαι της ηλιασεως ενεκα. Και ακροασομαι του τε κατηγορου και του απολογουμενου ομοιως.

Του χαριν δη ταυτα λεγω και διεξερχομαι; - ου γαρ απεχθανεσθαι μα τον Δια και παντας τους θεους προσιρουμαι - ιν υμων εκαστος, ω ανδρες Αθηναιοι, τουτο γνω και ειδη οτι η καθ' ημεραν ραστωνη και ραθυμια ωσπερ τοις ιδιοις βιος, ουτω και τοις πολυσιν ουκ εφ' εκαστου των αμελουμενων ποιει την αισθησιν ευθεως, αλλ' επι τω κεφαλαιω των πραγματων απαντα. Ορατε Σερριον και Δυρισκον: ταυτα γαρ πρωτον ωλιγωρηθη μετα την ειρηνην, α πολλοις υμων ουδε γνωρει ιστιν ισως. Ταυτα μεντοι εαθεντα και παροφθεντ' απωλεσε Θρακην και Κερσοβλεπτην, συμμακον ονθ' υμων. Παλιν ταυτ' αμελουμεν' ιδων και ουδεμιας βοηθειας...

Ως μεν ουν δει τα προσηκοντα ποιειν εθελοντας υπαρχειν απαντας ετοιμως, ως εγνωκοτων υμων και πεπεισμενων, παυομαι λεγων: τον δε τροπον της παρασκευης, ην απαλλαξαι αν των τοιουτων πραγματων ημας οιομαι, και το πληθος οσον, και πορους ουστινας χρηματων, και ταλλ' ως αν μοι βελτιστα και ταχιστα δοκει παρασκευασθηναι, και δη πειρασομαι λεγειν, δεηθεις υμων, ω ανδρες Αθηναιοι, τοσουτον. Επειδαν απαντ' ακουσητε, κρινατε: μη προτερον προλαμβανετε: μηδ', αν εξ αρχης δοκω τινι καινην παρασκευην λεγειν, αναβαλλειν με τα πραγματα ηγεισθω. Ου γαρ οι « ταχυ » και « τημερον » ειποντες μαλιστ' εις δεον λεγουσιν...

Τι δ' υμιν διαφερει; και γαρ αν ουτος τι παθη, ταχεως υμεις ετερον Φιλιππον ποιησετε, ανπερ ουτω προσεχητε τοις πραγμασι τον νουν: ουδε γαρ ουτος παρα την αυτου ρωμην τοσουτον επηυξηται οσον παρα την αμελειαν. Καιτοι και τουτο: ει τι παθοι και τα της τυχης ημιν, ηπερ αει βελτιον η ημεις ημων επιμελουμεθα, και τουτ' εξεργασαιτο, ισθ' οτι πλησιον μεν οντες, απασιν αν τοις πραγμασι τεταραγμενοις επισταντες, οπως βουλεσθε διοικησαισθε, ως δε νυν εχετε, ουδε διδοντων των καιρων Αμφιπολιν δεξαισθ' αν, απηρτημενοι και ταις παρασκευαις και ταις γνωμαις.